จากที่ ได้ไปลงพื้นที่เพื่อทำกิจกรรมทอดผ้าป่าให้กับโรงเรียนบ้านสะพือท่าค้อ เมื่อช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา  ผมก็ได้มีโอกาสที่จะไปย่ำดินแดนเมืองน้องประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชน ลาว ภาคใต้ หรือเมืองปากเซนั่นเอง

หลังจากติดต่อบริษัททัวร์ชื่อก๊อตช่องเม็กทราเวล เป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเรา 6 คนก็พร้อมกันที่ฝั่งลาวโดยมีพี่ก๊อตเป็นผู้นำเข้าด้วยตนเอง  ผ่านด่านตรวจเป็นที่เรียบร้อยก็เริ่มเดินทาง  โดยร่วมกับคณะนักท่องเที่ยวอีกคณะหนึ่งที่มากัน 5 คน

สะอาด สวยงาม มีวินัย กล้าหาญ ....... เสียสละ

สามัคคี ....  วัฒนธรรมของถิ่นจำปาสัก (ที่จุดๆ นั้นอ่านไม่ออกครับ)

ร้านค้าฝั่งลาวใกล้กับร้าน Dutyfree

หมวกนานาชนิดวางขายกันหลายร้านเลยครับ

ภาชนะที่ขาดไม่ได้ของชาวลาว...นั่นคือ กระติ๊บข้าวเหนียว

แม่ค้าชาวลาวมาวางแผงขายสินค้ากันนานาชนิด ที่เห็นกันเยอะน่าจะเป็น ไข่มดแดง แม่เป้ง ดอกกระเจียว...

บรรดาสินค้าที่เป็นอบายมุข เช่นเหล้า บุหรี่ มีขายเกลื่อนรวมทั้งของก็อปปี้พวกโทรศัพท์มือถือ นาฬิกา แว่นตา กระเป๋า ฯลฯ

เราได้สัมผัสกับสภาพภูมิประเทศของเมืองลาว ซึ่งคล้ายๆ กับ ชนบททางภาคอิสานของไทย ถ้าหากบ้านใหนปลูกเป็นปูนก่อ ก็แสดงว่าบ้านนั้นมีฐานะร่ำรวย ขั้นเศรษฐีเชียวล่ะครับ...

ก่อนเข้าเมืองปากเซจะต้องเสียเงินค่าผ่านทางเหมือนกับที่เมืองเราเสียค่าทาง ด่วนนั่นแหละครับ.... เขาเรียกว่าค่าปี้ (ค่าตั๋ว) คิดเป็นเงินไทยก็ 50 บาทส่วนเงินลาวก็ 10,000 กีบ แต่ผมว่าเสียเป็นเงินไทยจะขาดทุน เพราะอัตราแลกเปลี่ยนอยู่ที่ บาทละ 240 กีบ จากนั้นก็จะข้ามสะพาน ญี่ปุ่น-ลาว ซึ่งเขาไม่อนุญาตให้จอดรถเพื่อถ่ายรูป... จึงต้องถ่ายจากในรถแบบทุลักทุเล  สะพานนี้สร้างข้ามแม่น้ำโขงในเมืองลาว

ผ่านเมืองปากเซก็มุ่งหน้าไปน้ำตกผาส้วมกันก่อนเป็นที่แรก  ถนนหนทางดีลาดยางตลอดสาย...จากปากเซ ระยะทางประมาณ 30 กว่ากิโลเมตรก็ถึงน้ำตกผาส้วม แต่คนขับบอกว่าขอเติมน้ำมันก่อนและพวกเราจะได้แวะเข้าห้องน้ำกันด้วย....  มาถึงตอนนี้หัวเข่าของผมเริ่มอักเสบบวมมากขึ้น อันเนื่องมาจากการวิ่งออกกำลังกายที่เกินพอดีของผม  จึงทำให้การขึ้นลงรถลำบากพอควร... แต่ก็กัดฟันเดินไปถ่ายภาพปั๊มน้ำมันมาฝาก

ที่น้ำตกผาส้วมนี้... คนไทยเป็นคนได้สัมปทาน ทำกิจการทุกอย่าง จึงเหมือนเป็นการอุดหนุนคนไทยด้วยกัน ... วันนี้แดดแรงมาก แต่ฟ้าก็สวย นักท่องเที่ยวไม่แออัดนัก เลยได้ถ่ายรูปมาหลายมุม

จากน้ำตกผาส้วม...ไกด์ก็พาพวกเราไปชมบ้านต้นไม้ กับ หมู่บ้านชนเผ่าต่างๆ ซึ่งได้จัดแบ่งเป็นโซนๆ อยู่ในบริเวณที่สัมปทาน

ที่บ้านชนเผ่ามีเรื่องเล่ามากมาย...ของแต่ละชนเผ่า  แต่ผมขอละไว้ไม่อธิบายนะครับ...เดี๋ยวจะใช้เนื้อที่มากเกินไป...

จากนั้นเดินทางต่อไปที่น้ำตกตาดเยือง...และทานอาหารเที่ยงกันที่นี่... แต่ผมว่าอาหารไม่ค่อยถูกปากผมสักเท่าใดนัก  เพราะส่วนใหญ่จะเป็นเนื้อ กับปลาร้า ... แฮะๆ ก็ผมมันคนภาคกลางที่ไม่ถูกกับอาหารประเภทนี้เอาซะเลยนี่ครับ

ก่อนเข้าน้ำตก ไกด์บอกพวกเราว่าจะพาไปดูขาอ่อนสาวลาว...พวกเราก็งงกันว่าจะมีให้ดูจริงหรือ แต่เมื่อมาถึง ก็ถึงบางอ้อ ว่าขาอ่อนสาวลาวนั้นก็คือ  ต้องเดินลงไปข้างล่างน้ำตกที่สูงพอดู.. ดังนั้นเมื่อเดินขึ้นจึงขาอ่อน  และเมื่อขาอ่อนแล้วก็ต้องสาวราวบันไดขึ้นมานั่นเอง 555  แต่ผมน่ะขาอ่อนตั้งแต่ยังไม่ได้ลงไปแล้วล่ะครับ...เพราะโรคปวดเข่าทำพิษ... ต้องค่อยๆเดินทีละก้าว  กว่าจะลงไปถึงข้างล่างน้ำตาแทบหลั่งริน  แต่ทำงัยได้ละครับ...ไม่ได้มากันง่ายๆ ซะเมื่อไหร่  เจ็บยังงัยก็ต้องลงไปถ่ายรูปมาให้ได้.... เฮ้อ!!!  กรรมของผม

ที่สุดท้ายคณะเรามาแวะช้อปปิ้งที่ตลาดปากเซก่อนกลับ... แต่มันเย็นมากแล้ว ร้านค้าเริ่มปิดเลยทำให้ไม่ได้เดินดูอะไรกันมากนัก  เลยถ่ายรูปรถมาให้ดูเล่นๆ

ระหว่างเดินทางกลับ...เห็นท้องฟ้ายามเย็นสวยดี...ก็เลยกดชัตเตอร์มาไว้ดู... ช่วงเย็นๆของวันที่ 14 เมษายน ชาวลาวเขาไปทำบุญวันสงกรานต์กัน  เดินกันเป็นแถวๆ นุ่งห่มแบบเป็นเอกลักษณ์วัฒนธรรมชาวลาว ดูแล้วน่าศรัทธาเป็นอย่างยิ่ง... คิดว่าถ้ามีโอกาสมาอีกครั้ง จะมาทำบุญสงกรานต์ร่วมกับชาวลาวอย่างแน่นอน......

--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
*********************************************************************************************************************
Good Morning Mail